Το 1987, η Παγκόσμια Επιτροπή Περιβάλλοντος και Ανάπτυξης όρισε την βιωσιμότητα ως εξής:
Ικανοποίηση των αναγκών του παρόντος χωρίς διακύβευση της ικανότητας των μελλοντικών γενεών να ικανοποιούν τις δικές τους ανάγκες.
Ο ορισμός αυτός υπερθεματίστηκε στην Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για το Περιβάλλον και την Ανάπτυξη στο Ρίο Ντε Τζανέιρο το 1992.
Οι προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι χώρες σήμερα είναι ένα πολύπλοκο μωσαϊκό περιβαλλοντικών, κοινωνικών και οικονομικών παραγόντων, γι’ αυτό και η βιωσιμότητα είναι αναγκαία περισσότερο παρά ποτέ.
